گنجینهی خاطرات؛ دانلود برترین آهنگهای قدیمی و نوستالژیک ایرانی با کیفیت عالی
ای ساربان آهسته رو کآرام جانم میرود
وآن دل که با خود داشتم با دلستانم میرود
محمل بدار ای ساروان تندی مکن با کاروان
کز عشق آن سرو روان گویی روانم میرود
او میرود دامن کشان من زهر تنهایی چشان
دیگر مپرس از من نشان کز دل نشانم میرود
با آن همه بیداد او وین عهد بیبنیاد او
در سینه دارم یاد او یا بر زبانم میرود
در رفتن جان از بدن گویند هر نوعی سخن
من خود به چشم خویشتن دیدم که جانم میرود
مست مستم ساقیا دستم بگیر
مست مستم ساقیا دستم بگیر
تا نیفتادم زپا دستم بگیر
تا نیفنادم زپا دستم بگیر
بر در میخانه با زنجیر عشق
بر در میخانه با زنجیر عشق
بسته ای پای مرا دستم بکیر
دردمندم عاشقم
دردمندم عاشقم افسرده ام
ای به دردم
ای به دردم آشنا دستم بگیر
اوفتادم سخت در گرداب عشق
این دم آخر بیا
این دم آخر بیا دستم بگیر
من که بر این سینه چون آینه
چون آینه
من که بر این سینه چون آینه
می زنم سنگ ترا دستم بگیر
می زنم سنگ ترا, می زنم سنگ ترا, دستم بگیر
مست مستم ساقیا دستم بگیر
مست مستم ساقیا دستم بگیر
تا نیفتادم زپا دستم بگیر
تا نیفتادم رپا دستم بگیر
تنگ غروب آن روز ، وقتی که می رفتم
تو گریه می کردی ، آهسته آهسته ، آهسته آهسته
گفتی مگو هرگز ، هرگز خداحافظ
من بی تو می میرم ، آهسته آهسته ، آهسته آهسته
گفتی تو به من برگ گلی عطر بهارانی
در دشت کویر دل من نعمت بارانی
فریاد تمنای منی وقت پشیمانی
عطر نفسی در قفس ِ، سینه تو پنهانی
در آسمان تن ، زد عطر بی مهری
آمد نم باران ، آهسته آهسته ، آهسته آهسته
شد نوبهاران طی ، آمد خزان از پی
بر ماه من شد دی ، آهسته آهسته ، آهسته آهسته
پیوند ما پیوند عشقی جاودانی بود
حرف و حدیث ما کلام مهربانی بود
گفتی به من تا زنده ام با تو می مانم
نفرین به تو عشقت ولی بی ناگهانی بود
گفتی تو به من برگ گلی عطر بهارانی
در دشت کویر دل من نعمت بارانی
فریاد تمنّای منی وقت پشیمانی
عطر نفسی در قفس ِ، سینه تو پنهانی
تنگ غروب آن روز ، وقتی که می رفتم
تو گریه می کردی ، آهسته آهسته ، آهسته آهسته
گفتی مگو هرگز ، هرگز خداحافظ
من بی تو می میرم ، آهسته آهسته ، آهسته آهسته
روی برگی بنویس عشق…
بنویس با چشم خیس عشق
عشق رو تکرار کن دوباره
خط تیره بنویسش عشق…
عشق فریاد پرنده است
ساکنه یا که روندست؟
ساز قلب سوز سینست
پاره وقتا درد کینه ست…
عشق هستی آفرینه
خود کلام آخرینه
یه ترنم یه سروده
نرم و سوزنده چو دوده..
عشق یه نوره یه امیده
نه سیاهه نه سپیده
به لطافت مثل ابراست
به بزرگی همه دریاست…
عشق پیوسته در اوجه
قصه ساحل و موجه
گوهر ناب و گرانه
مثل چشمه نگرانه
همیشه بی قرار عشقه
طراوت بهار عشقه
اساس روزگار عشقه،عشقه،عشقه…
عشق شکسته زنجیره
حدیث آه و تأثیر
عشق نشان تقدیره،عشقه،عشقه
روی برگی بنویس عشق
بنویس با چشم خیس عشق
عشق رو تکرار کن دوباره
خط تیره بنویس عشق
دل خرابه چه خرابی جای آبادی نمونده
خیلی وقته دل تنگم نغمه شادی نخونده
نغمه شادی نخونده
بس که هر شب تا سحر خدا خدا کرده دل من
دیگه در سینه سوزان آه و فریادی نمونده
آه و فریادی نمونده
دل خرابه چه خرابی جای آبادی نمونده
دل شکسته آخه بس که دلهای شکسته دیده
نا امیده بس که درهای امید و بسته دیده
تو جهان می فروشان دل پی چراغ میگرده
تو کویر خشک و سوزان به امید آب میگرده
من کلام عاشقی را توی سینم بنوشتم
من به خاطر تو جانا حتی از خودم گذشتم
حتی از خودم گذشتم
دل خرابه چه خرابی جای آبادی نمونده
ای از عشق پاک من همیشه مست
من تو را آسان نیاوردم به دست
من تو را آسان نیاوردم به دست
بارها این کودک احساس من
زیرِ باران های اشک من نشست
من تو را آسان نیاوردم به دست
در دل آتش نشستن کار آسانی نبود
راه را بر اشک بستن ، کار آسانی نبود
با غروری هم قد و بالای بامِ آسمان
بارها در خود شکستن کار آسانی نبود
بارها این دل به جرم عاشقی
زیرِ سنگینی بارِ غم شکست
من تو را آسان نیاوردم به دست
در به دست آوردنت بردباری ها شده
بی قراری ها شده ، شب زنده داری هاشده
در به دست آوردنت پایداری ها شده
با ظلم و جور روزگار ، سازگاری ها شده
ای از عشق پاک من همیشه مست
من تو را آسان نیاوردم به دست
من تو را آسان نیاوردم به دست
بارها این کودک احساس من
زیرِ باران های اشک من نشست
من تو را آسان نیاوردم به دست
دل مثل بلورم رو شکسته شکسته
غم اومده کنارم نشسته نشسته
یه حرفی برا گفتن
یه چشمی برا خفتننمانده
یه اشکی برا ریختن
رهی بهر گریختن نمانده
چه ها دیده که اینجوری شکسته
خدامیدونه و دل
بلا دیده که اینجوری شکسته
خدامیدونه و دل
خدایا
خدایا
پریشون و خرابم
ببخشا
ببخشا
اگه نامه سیاهم
خدا یا !گواهی که بی پشت و پناهم
یه راهی که آن ماندهبه راهم
یه حرفی برا گفتن
خدایا خدایا
چرا از من او را گرفتی که ماتم بگیرم
من این سوی دنیا تو آن سوی دنیا
چرا درد خود کم بگیرم
ز روزی که رفته ز پیشم او نامه ننوشته
ز خاطر مگر برده او از دل یاد بگذشته
دریغا گذشته گذشته
خدایا همه هستی ام را گرفتی
همه هستی ام را تو یکجا گرفتی
اگر روزی از این قفس پر بگیرم
روم سر به پایش نهم تا بمیرم
و یا زندگی را من از سر بگیرم
نقش من چرا نقش ماتمه
خنده های من گریه ی غمه
گو به من خدایا
ز دلم آگهی تو آیا
گو به من خدایا
ز دلم آگهی تو آیا
درد بی کسی را چشیده ام
از همه جهان پا کشیده ام
گو به من خدایا
ز دلم آگهی تو آیا
گو به من خدایا
ز دلم آگهی تو آیا
آنکه با دلم همزبان نشده
آتشم زده مهربان نشده
آنکه هستی ام داده رنگ فنا
اشک حسرتم را ندیده چرا
گو به من خدایا
ز دلم آگهی تو آیا
گو به من خدایا
ز دلم آگهی تو آیا
هر شب به درگاهت دعا کردم الهی
کین خسته را با خسته جانی ها پناهی
من سایه وار از هستی خود می گریزم
شاید که بر بگذشته ها اشکی بریزم
آنکه با دلم همزبان نشده
آتشم زده مهربان نشده
آنکه هستی ام داده رنگ فنا
اشک حسرتم را ندیده چرا
گو به من خدایا
ز دلم آگهی تو آیا
گو به من خدایا
ز دلم آگهی تو آیا
قدر محبتُ بدون، توی دنیا کمِ
همدمِ خوب و مهربون، توی دنیا کمِ
حالا که افتاده ای، شکسته دل زیر پای
حالا که دیوونه ای، می خواد بمیره برات
قدر محبتُ بدون، توی دنیا کمِ
همدمِ خوب و مهربون، توی دنیا کمِ
از تو چه پنهون کنم، می زده ام تا گلو
با دل پیمونه ها، از تو کنم گفتگو
هستی و امید من بسته به یک تار مو
این دل دیونه ام برده ز من آبرو
قدر محبتُ بدون،توی دنیا کمِ
همدمِ خوب و مهربون، توی دنیا کمِ
حالا که افتاده ای، شکسته دل زیر پای
حالا که دیوونه ای، می خواد بمیره برات
قدر محبتُ بدون،توی دنیا کمِ
همدمِ خوب و مهربون، توی دنیا کمِ
قدر محبتُ بدون،توی دنیا کمِ
همدمِ خوب و مهربون، توی دنیا کمِ
چو آن ساغر می که بوسد پیاپی
لب میگساران مرا بوسه ای ده
نگه کن به شبنم که بوسد دمادم
رخ سبزه زاران مرا بوسه ای ده
چو آن می که هر شب نهد بر لبش لب،
شبی در بهاران مرا بوسه ای ده
چو آن گل که بخشد به پروانه بوسه،
لب جویباران مرا بوسه ای ده
چو موجی که بوسد لب ساحلی را
چنان بیقراران مرا بوسه ای ده
بمانند ژاله که رخسار لاله
کند بوسه باران مرا بوسه ای ده
همه درها اگر بسته،
در قصر خدا بازه
بگو هو یا علی مولا
علی مولا سبب سازه
آهایای مردم خسته!،
آهای دلهای بشکسته
کبوترهای پر بسته،
گلهای در خزان رسته
همه درها اگر بسته،
در قصر خدا بازه
بگو هو یا علی مولا
علی مولا سبب سازه
اگر چون مرغ بیماری،
ز دست غم گرفتاری
نداری یار و غم خواری،
پر و بال تو بشکسته
همه درها اگر بسته،
در قصر خدا بازه
بگو هو یا علی مولا
علی مولا سبب سازه
دلتای مرد اگر تنگه،
بدون دنیا هزار رنگه
یه رنگش با تو در جنگه،
مشو نومید و دل خسته
همه درها اگر بسته
در قصر خدا بازه
بگو هو یا علی مولا
علی مولا سبب سازه
من که می دانم شبی ، عمرم به پایان می رسد
نوبت خاموشیِ من ، سهل و آسان می رسد
من که می دانم که تا ، سرگرم بزم هستی ام
مرگ ویرانگر چه بی رحم و شتابان می رسد
پس چرا ، پس چرا عاشق نباشم ، پس چرا عاشق نباشم
من که می دانم به دنیا اعتباری نیست نیست
بین مرگ و آدمی قول و قراری نیست نیست
من که میدانم اجل ، ناخوانده و بی دادگر
سرزده می اید و راه فراری نیست نیست
پس چرا ، پس چرا عاشق نباشم ، پس چرا عاشق نباشم
من که می دانم شبی ، عمرم به پایان می رسد
نوبت نوبتِ خاموشیِ من ، سهل و آسان می رسد
نشد یک لحظه از یادت جدا دل
زهی دل آفرین دل مرحبا دل
ز دستش یک دم اسایش ندارم
نمی دانم چه باید کرد با دل
هزاران بار منعش کردم از عشق
مگر برگشت از راه خطا دل
به چشمانت مرا دل مبتلا کرد
فلاکت دل مصیبت دل بلا دل
از این دل داد من بستان خدایا
ز دستش تا به کی گویم خدا دل
درون سینه آهی هم ندارم
ستمکش دل پریشان دل گدا دل
به تاری گردنش را بسته زلفت
فقیر و عاجز و بی دست و پا دل
بشد خاک و زکویت بر نخیزد
زهی ثابت قدم دل با وفا دل
ز عقل و دل دگر از من مپرسید
چو عشق آید کجا عقل و کجا دل
تو لاهوتی ز دل نالی دل از تو
حیا کن یا تو ساکت باش یا دل
حالا که رفتنیم با اون کوله بار خاطره
نمیخوام حتی بیای یه لحظه پشت پنجره
این روزا راه من و تو عزیزم جدا شده
سهم من از عشق تو گریه بی صدا شده
من کاری ندارم با اشکای تو
من نمیمیرم دیگه برای تو
من نمیریزم اشکی به پای تو
به پای تو
من خسته شدم دیگه به جون تو
من جون سپردم توی زندون تو
من میخوام برم دیگه بدون تو
بدون تو
اینو میدونم
بدون تو شبو با غمهام مهمونم
تو نباشی پیشم بی تو من ویرونم
خداحافظ ای یار مهربونم
من بدون تو شبو با غمهام مهمونم
تو نباشی پیشم بی تو من ویرونم
خداحافظ ای یار مهربونم
حالا که رفتنیم با اون کوله بار خاطره
نمیخوام حتی بیای یه لحظه پشت پنجره
به خدا راه من و تو عزیزم جدا شده
سهم من از عشق تو گریه بی صدا شده
نه دیگه نمیشه
با تو نمیشه
میدونم نمیتونم
نه دیگه نمیشه
واسه همیشه
بزار تنها بمونم
اینو میدونم
بدون تو شبو با غمهام مهمونم
تو نباشی پیشم بی تو من ویرونم
خداحافظ ای یار مهربونم
من بدون تو شبو با غمهام مهمونم
تو نباشی پیشم بی تو من ویرونم
خداحافظ ای یار مهربونم
من کاری ندارم با اشکای تو
من نمیمیرم دیگه برای تو
من نمیریزم اشکی به پای تو
به پای تو
من خسته شدم دیگه به جون تو
من جون سپردم توی زندون تو
من میخوام برم دیگه بدون تو
بدون تو
اینو میدونم
بدون تو شبو با غمهام مهمونم
تو نباشی پیشم بی تو من ویرونم
خداحافظ ای یار مهربونم
من بدون تو شبو با غمهام مهمونم
تو نباشی پیشم بی تو من ویرونم
خداحافظ ای یار مهربونم
