خواهم تو شوی
محبوب دلم
چون نرگس من
دیوانه من
رویت رخ من
سویت ره من
هستی چو بهشت
کاشانه من
پروانه من
پروانه من
بی تو چه کنم
مستانه من
اوای تو شد
هم نغمه من
ای لاله من
بردی دل من
پروانه من
پروانه من
بی تو چه کنم
مستانه من
اوای تو شد
هم نغمه من
ای لاله من
بردی دل من
چرا وقتی که آدم تنها میشه
غم و غصه اش قد یک دنیا میشه
میره یک گوشه پنهون میشینه
اونجا رو مثل یه زندون میبینه
غم تنهایی اسیرت میکنه
تا بخوای بجنبی پیرت میکنه
وقتی که تنها میشم اشک تو چشام پر میزنه
غم میاد یواش یواش خونه دل در میزنه
یاد اون شب ها می افتم زیر مهتاب بهار
توی جنگل لب چشمه می نشستیم من و یار
غم تنهایی اسیرت میکنه
تا بخوای بجنبی پیرت می کنه
میگن این دنیا دیگه مثل قدیما نمی شه
دل این آدما زشته دیگه زیبا نمی شه
اون بالا باد داره زاغه ابرا رو چوب میزنه
اشک این ابرا زیاده ولی دریا نمیشه
غم تنهایی اسیرت میکنه
تا بخوای بجنبی پیرت می کنه
پشت این پنجره ها دل می گیره
غم و غصه ی دل رو تو می دونی
وقتی از بخت خودم حرف می زنم
چشام اشک بارون می شه تو می دونی
عمریه غم تو دلم زندونیه
دل من زندون داره تو می دونی
هرچی بهش می گم تو آزادی دیگه
می گه من دوست دارم تو می دونی
می خوام امشب با خدا شکوه کنم
شکوه های دلم رو تو می دونی
بگم ای خدا چرا بختم سیاهست
چرا بخت من سیاهست تو می دونی
پنجره بسته بشه ، شب می رسه
چشام آروم نداره تو می دونی
اگه امشب بگذره ، فردا می شه
مگه فردا چی می شه تو می دونی
عمریه غم تو دلم زندونیه
دل من زندون داره تو می دونی
هر چی بهش می گم تو آزادی دیگه
می گه من دوست دارم تو می دونی
پشت این پنجره ها دل می گیره
غم و غصه ی دل رو تو می دونی
وقتی از بخت خودم حرف می زنم
چشام اشک بارون می شه تو می دونی
عمریه غم تو دلم زندونیه
دل من زندون داره تو می دونی
هر چی بهش می گم تو آزادی دیگه
می گه من دوست دارم تو می دونی
چشای آبی تو مثل یه دریا میمونه
دل خسته منم مثل یه ماهی میمونه
ماهی خسته من می خواد تو دریا بمونه
ماهی خسته من می خواد تو دریا بمونه
ماهی دوست داره خونه ش همیشه تو دریا باشه
بوسه بر موج بزنه کنار ماهیا باشه
ماهی خسته من بذار تو دریا بمونه
ماهی خسته من بذار تو دریا بمونه
ماهی اگه تنها باشه خسته و دلگیر میشه
ماهی تو دریا نباشه اسیر ماهیگیر میشه
نکنه یکی بیاد چشماتو از من بگیره
ماهی دل بمیره دریاتو ماتم بگیره
ماهی خسته من نذار که تنها بمونه
ماهی خسته من نذار که تنها بمونه
ماهی اگه تنها باشه خسته و دلگیر میشه
ماهی تو دریا نباشه اسیر ماهیگیر میشه
نکنه یکی بیاد چشماتو از من بگیره
ماهی دل بمیره دریاتو ماتم بگیره
ماهی خسته من نذار که تنها بمونه
ماهی خسته من نذار که تنها بمونه
ماهی خسته من بذار تو دریا بمونه
ماهی خسته من می خواد تو دریا بمونه
تن تو ظهر تابستونو بیادم میاره
رنگ چشمهای تو بارونو بیادم میاره
وقتی نیستی زندگی فرقی با زندون نداره
قهر تو تلخی زندونو بیادم میاره
من نیازم(نمازم)تو رو هر روز دیدنه
از لبت دوست دارم شنیدنه
تو بزرگی مثل اون لحظه که بارون میزنه
تو همون خونی که هر لحظه تو رگهای منه
تو مثل خواب گل سرخی لطیفی مثل خواب
من همونم که اگه بی تو باشه جون میکنه
من نیازم (نمازم)تو رو هر روز دیدنه
از لبت دوست دارم شنیدنه
تو مثل وسوسه شکار یک شاپرکی
تو مثل شوق رها کردن یک بادبادکی
تو همیشه مثل یک قصه پر از حادثه ای
تو مثل شادی خواب کردن یک عروسکی
من نیازم(نمازم) تو رو هر روز دیدنه
از لبت دوست دارم شنیدنه
تو قشنگی مثل شکلهایی که ابرها میسازند
گلهای اطلسی از دیدن تو رنگ میبازند
اگه مردهای تو قصه بدونن که اینجایی
برای بردن تو با اسب تنلندر میتازند
من نیازم (نمازم)تو رو هر روز دیدنه
از لبت دوست دارم شنیدنه
دلم از خیلی روزا با کسی نیست
تو دلم فریاد و فریادرسی نیست
شدم اون هرزه گیاهی که گلاش
پرپر دستای خار و خسی نیست
دیگه دل با کسی نیست
دیگه فریادرسی نیست
آسمون ابری شده
دیگه خار و خسی نیست
بارون از ابرا سبک تر می پره
هر کسی سر به سوی خودش داره
مثل لاک پشت تو خودم قایم شدم
دیگه هیچ کس دلمو نمی بره
دیگه دل با کسی نیست
دیگه فریادرسی نیست
آسمون ابری شده
دیگه خار و خسی نیست
ماهی از پاشوره بیرون افتاده
شاپرکها پراشون زخمی شده
نکنه تو گله بره هامون
گذر گرگ بیابون افتاده
دیگه دل با کسی نیست
دیگه فریادرسی نیست
آسمون ابری شده
دیگه خار و خسی نیست
دیگه این قوزک پا یاری رفتن نداره
لبای خشکیدم حرفی واسه گفتن نداره
چشای همیشه گریون اخه شستن نداره
تن سردم دیگه جایی برا خفتن نداره
دیگه این قوزک پا یاری رفتن نداره
لبای خشکیدم حرفی واسه گفتن نداره
میخوام از دست تو از پنجره فریاد بکشم
تب بی تو بودنو از لب سردت بچشم
نطفه باز دیدنت رو توی سینم بکشم
مثل سایه پا به پا من تو رو همرام نکشم
دیگه این قوزک پا یاری رفتن نداره
لبای خشکیدم حرفی واسه گفتن نداره
بذار من تنها باشم میخوام که تنها بمیرم
برم و گوشه تنهایی و غربت بگیرم
من یه عمریست که اسیرم زیر زنجیره غمت
دست و پام غرق به خون شد دیگه بسه موندنت
دیگه این قوزک پا یاری رفتن نداره
لبای خشکیدم حرفی واسه گفتن نداره
دیگه این قوزک پا یاری رفتن نداره
لبای خشکیدم حرفی واسه گفتن نداره
مرگ اون لاله سرخ
کفن خنده به روی لب بود
گرد اون آینه ها
شبح فاجعه ای در شب بود
مردن شاپرکها
کشتن قاصدکها
خبر از شومی کار میداد
نفس اش ناله غم میداد
آشیان رو به خرابی میرفت
تن پوسیده گواهی میداد
او به این حرف نمی اندیشید
که کفن باید برد و نفس باید داد
و به جای همه بودنها همه دیدنها
لحظه ها مانده به یاد
شکوه اندیشه مردن در اوست
همه هستی او رفته به باد
مردن شاپرکها
کشتن قاصدکها
او سراسیمه بدنبال تلافی میرفت
به دلش زخم قدمهای تجاوز مانده
او نداند که پی مردن خود
می کشد هر چه اصالت باقیست
مردن شاپرکها
کشتن قاصدکها
تن تو نازک و نرمه، مثه برگ
تن من جون میده پرپربزنه زیر تگرگ
دست باد پر میده برگو تو هوا
اما من موندنیم تا برسه دستای مرگ
نفسم این خاکه
خون گرمم پاکه
من از تبار پاک آریایی
قشنگ ترین قصیده رهایی
هوای عشق تازه نیست تو رگهام
تن نمیدم به رنگ کهربایی
نفسم این خاکه
خون گرمم پاکه
واسه رفتن دیگه دیره
تن من اینجا اسیره
خاک اینجا چه عزیزه
عاشق قدیمی پیره
نفسم این خاکه
خون گرمم پاکه
سقف خونم طلای ناب
زیر پاهام حصیر سرد
تو دست من سیب گلاب
اما دلم پره ز درد
مثل درخت بیدکی
تکیه مو دادم به کسی
شدم درختی تو کویر
تنها و خشک یک اسیر
اما یه روزگاری بود
پدر بزرگمون می گفت
بهشت همین دنیای ماست
عشق و صفاست
اما کجاست
مثل درخت بیدکی
تکیه مو دادم به کسی
شدم درختی تو کویر
تنها و خشک یک اسیر
می خوام دیگه رها باشم
ساده و بی ریا باشم
زمینمو شخم بزتم
نه بد باشم نه خوب باشم
وقتی که ، دستای باد ، قفس مرغ گرفتارو شکست ، شوق پروازو نداشت
وقتی که چلچله ها ، خبر فصل بهارو می دادن ، عشق آوازو نداشت
دیگه آسمون براش ، فرقی با قفس نداشت
واسه پرواز بلند ، تو پرش هوس نداشت
شوق پرواز ، توی ابرا ، سوی جنگلای دور
دیگه رفته از خیال اون پرنده صبور
اما لحظه ای رسید ، لحظه پریدن و رها شدن ، میون بیم و امید
لحظه ای که پنجره ، بغض دیوارو شکست
نقش آسمون صاف ، میون چشاش نشست
مرغ خسته پر کشید و افق روشنو دید
تو هوای تازه دشت ، به ستاره ها رسید
لحظه ای پاک و بزرگ ، دل به دریا زد و رفت
با یه پرواز بلند تن به صحرا زد و رفت
گلچین آهنگ های داریوش مجموعه ای است انتخابی از بهترین آهنگ های داریوش اقبالی خواننده محبوب ایرانی
داریوش بازیگر و فعال اجتماعی ایرانی است، که در زمینه موسیقی راک و پاپ ایرانی فعالیت میکند. جنس صدای داریوش باس میباشد.
داریوش با سبک صدایی خاص و استفاده از مضامینی همچون آزادی، صلح و عشق طرفداران خاص خود را داشتهاست و دارد.
شعرهای ترانههایش از شاعرانی مانند مولوی، حافظ، احمد شاملو، نادر نادرپور، حسین منزوی و سیمین بهبهانی و ترانهسرایانی همچون اردلان سرفراز، شهیار قنبری و ایرج جنتی عطایی است.
داریوش با آهنگسازان مشهوری چون فرید زلاند، بابک بیات، اسفندیار منفردزاده، واروژان، حسن شماعی زاده و بابک افشار همکاری داشتهاست.
داریوش هرگز با عقاید تحمیلی به اجتماع خود سازگار نبود. این موضوع سبب گشت تا ترانههای او در رابطه با عشق، صلح، آزادی و عدالت سروده شوند. د
داریوش، در آلبوم دنیای این روزای من ترانهای به نام قیصر خواند، که آن را به بهروز وثوقی تقدیم کرد.
سال ۲۰۰۰ سال رویش داریوش نام دارد. داریوش کارش را ادامه داد تا اینکه در آلبوم سال ۲۰۰۰ گفت سال ۲۰۰۰ سالی است که همه از همهمههای یکی شدن به من شدن روی میآوردند.
داریوش به دلیل خواند قطعههایی زیاد در مورد اجتماع و آزادی و عشق پاک به خواننده جریانساز مشهور است.
آب بابا بار آب بابا بار
آب بابا بار آب بابا بار
من عاشق تو بودم اول ابتدایی
جوابمو ندادی تا امتحان نهایی
تا امتحان نهایی
زنگ حساب همیشه تو فکرت می نشستم
خودمو عدد می کردم هی با تو جمع می بستم
آب بابا بار آب بابا بار
دل پی یار دل پی یار
آب بابا بار آب بابا بار
آب بابا بار آب بابا بار
دل پی یار دل پی یار
آب بابا بار آب بابا بار
تو زنگای هندسه هم بودم تو خط چشات
بودم تو خط چشات
با شکلای جورواجور داشتم می مردم برات
داشتم می مردم برات
به یاد تو می خوندم تاریخ و جغرافیا
دنبال تو می گشتم تو خشکی و تو دریا
یکی و یکی دوتا میشه
دل واسه یار شیدا میشه
واسه من هیچکی مثل تو
یار نمیشه نه یار نمیشه
یار نمیشه نه یار نمیشه
آب بابا بار آب بابا بار
دل پی یار دل پی یار
آب بابا بار آب بابا بار
آب بابا بار آب بابا بار
دل پی یار دل پی یار
دل پی یار دل پی یار
همدم خنده هامی هم غم گریه هامی
هم نفس ترانه اوج خوش صدامی
دوری مثل یه رویا نزدیک تر از پوست تن
تنها رفیق راهمی که هر نفس با هامی
افسوس که بی مرامی همونی که من میخوامی
من از چشات می خونم که آخرش با هامی
افسوس که بی مرامی همونی که من میخوامی
من از چشات می خونم که آخرش با هامی
خراب اون چشاتم همونی که رنگ دریاست
گم میشه تو نگاهت تموم رنج و غم هات
بس میکنی تا قدر خوبی هات رو بدونم
شکایتی ندارم درد و بلات به جونم
افسوس که بی مرامی همونی که من میخوامی
من از چشات میخونم که آخرش با هامی
افسوس که بی مرامی همونی که من میخوامی
من از چشات میخونم که آخرش با هامی
همدم خنده هامی هم غم گریه هامی
هم نفس ترانه اوج خوش صدامی
دوری مثل یه رویا نزدیک تر از پوست تن
تنها رفیق راهمی که هر نفس با هامی
افسوس که بی مرامی همونی که من میخوامی
من از چشات میخونم که آخرش با هامی
که آخرش با هامی که آخرش با هامی که آخرش با هامی
حالا که عشق مثل جون نشسته تو دلامون
خدا رو خوش نمیاد ازش بگذریم آسون
مگه خبر نداری کار از کار گذشته
بی تو حرومه خنده با تو دنیام بهشته
یادته هر چی گفتی گفتم چشم عزیزم
بهت گفتم قبوله دنیارو پات میریزم
دوست دارم رو گفتم باسه دل تو اما
تو اعتنا نکردی به این احساس زیبا
می شکنم می شکنم اگه بری می شکنم
بدون تو می میرم آره دیونه ات منم
می شکنم می شکنم آره عاشقت منم
پیش چشمای مردم تو نذار من بشکنم
حالا که خوب می دونی به عشق تو اسیرم
به جون دو تا چشمات اگه بری می میرم
مگه میشه نباشی توی امروز و فردا
بجز تو کی می تونه بشه تسکین دردا
یادته هر چی گفتی گفتم چشم عزیزم
بهت گفتم قبوله دنیارو پات میریزم
دوست دارم رو گفتم باسه دل تو اما
تو اعتنا نکردی به این احساس زیبا
می شکنم می شکنم اگه بری می شکنم
بدون تو می میرم آره دیونه ات منم
می شکنم می شکنم آره عاشقت منم
پیش چشمای مردم تو نذار من بشکنم
حالا که عشق مثل جون نشسته تو دلامون
خدا رو خوش نمیاد ازش بگذریم آسون
مگه خبر نداری کار از کار گذشته
بی تو حرومه خنده با تو دنیام بهشته
یادته هر چی گفتی گفتم چشم عزیزم
بهت گفتم قبوله دنیارو پات میریزم
دوست دارم رو گفتم باسه دل تو اما
تو اعتنا نکردی به این احساس زیبا
می شکنم می شکنم اگه بری می شکنم
بدون تو می میرم آره دیونه ات منم
می شکنم می شکنم آره عاشقت منم
پیش چشمای مردم تو نذار من بشکنم
