نوحه و مداحی کربلا کربلا ما داریم می آییم یکی از نوحه های قدیمی و نوستالوژی با صدای اکبر شریعت است که در ظهر عاشورای ۱۴۰۵ هجری قمری برابر با ۱۴ مهر سال ۱۳۶۳ هجری شمسی با آهنگ ساده و بی آلایش خوانده شد و به یک اثر تاریخی و ماندگار ایرانی تبدیل شد.
اکبر شریعت متولد شهر داراب شیراز است و زمانی که این نوحه دلنواز را اجرا میکرد ۴۰ ساله بود.
او بزرگترین آرزوی خود را رفتن به کربلا و زیارت مزار امام حسین علیه السلام عنوان کرد. او یکی از رزمدگان سرافراز دفاع مقدس و برادر شهید است .
ای امیر نهر فرات! به سوی تو بیابان ها را پشت سر گذاشتیم
میزبانی کن از ما که ما میهمانان توایم
میزبانی کن از این خیل پیاده
روزها به سوی تو گام برمیداریم
و شب ها رویای تو را می بینیم
قدم ها و علم های جاده را می شماریم
و تا زمان رسیدن بر تو گریه می کنیم
همچون رود جاری می شویم
ای دریای بزرگی ها!
و به هیچ صخره و سدّی
اهمیت نمی دهیم و اعتنا نمی کنیم
***
بر عشق و محبت علی به دنیا آمدیم
به خاطر همین است که از خطرها نمی ترسیم
ما با دل و جان مان فدای تو می شویم
نه فقط با حنجره های مان
خدا را شکر که به لطف تو
امّتی آزاده و ستم ناپذیر شدیم
روزی همراه با همه ی مسلمانان
به سوی قدس پیاده خواهیم رفت
درود بر شام
به عنوان نماد و مظهر مقاومت
و درود بر بحرین و قدس
که اسیر بند هستند))
یا حُسین!
یَتَّجِهُ هذا الحَشدِ الکبیرِ مِن محبّیکَ نحو کربلاء، بنیاتٍ صادِقَه و قلوبٍ مُشتعله
شوقاً لزیارتک و تَوّاقَهً للتقرب بها إلی الله، لیُحرِّروا أنفسهم من الذنوبِ و التعلقاتِ الدنیویه.
یا سید الأحرار!
نَعِدُک أن نَتَّجِهَ معاً نحوَ القدسِ مشیاً علی الأقدام و نُحرِّرَ تلکَ الأرضَ المقدَّسهَ من بَراثِنِ الصّهاینهِ الغاصبین
و أن نذهَبَ قریباً إلی الشّام لنُخَلِّصَ مقامَ أختکَ زینبَ الکبری من حمَلاتِ لُقَطاءِ الصّهاینهِ و أمریکا و هُم العناصِرَ السلفیه و التکفیریه و الإرهابیهِ و الوهابیه.
الذین لم یُدرِکُوا شیئاً عن الإسلامِ الحقیقی.
ترجمه:
یاحسین!
این خیل عظیم دلدادگان با نیات صادقه و قلوب مطهره به قصد زیارت تو به سمت کربلا در حرکتند و با زیارت تو به خدای متعال تقرب میجویند تا خود را از قید و بند گناهان و تعلقات دنیایی رها کنند.
ای سید احرار! ما با تو عهد می بندیم که با این جماعت پیاده روان به قدس رفته و آن سرزمین مقدس را از چنگال غاصب صهاینه آزاد کنیم.
همچنین با تو عهد می بندیم که به زودی به شام رفته و سوریه و حرم مطهر خواهر تو زینب کبری را از دست فرزندان نامشروع صهاینه و آمریکا یعنی گروههای سلفی و تکفیری و ارهابی و وهابی آزاد نماییم؛ همانها که از اسلام حقیقی هیچ نفهمیده اند.
شهلا صافی ضمیر معروف به مرجان در سال ۱۳۲۷ در تهران متولد شد.
او پس از اتمام تحصیلات متوسطه با مهدی علی محمدی (گوینده رادیو و دوبلور) ازدواج کرد. وی در سن ۲۱ سالگی برای نخستین بار در فیلم دنیای پر امید به کارگردانی احمد شیرازی بر پرده سینما ظاهر شد.
او پس از جدایی از همسر خود با فریدون ژورک ازدواج کرد. در آن زمان چون شهلا ریاحی با نام شهلا معروف شده بود، نام هنری مرجان را برای خود برگزید.
مرجان از هنرمندانی است که در آغاز بازیگر سینما بوده و در فیلمهای بسیاری بازی کردهاست. در آن زمان خوانندههایی چون عهدیه در فیلمها با وی ترانه میخواندند.
مرجان متوجه صدای خوب خود میشود و با خواندن ترانه «کویر دل» که پیشتر خواننده ترکیهای آژدا پکان آن را به زبان فرانسه و به نام Vien dans Ma Vie اجرا کرده بود، بسیار معروف شد.
با شرکت در شوهای تلویزیونی محبوبیت و معروفیت وی صد چندان شد و پس از خواننده شدن سینما را رها کرد و در فیلمی بازی نکرد. پس از انقلاب تا سال ۱۳۵۹ در زندان اوین در ایران ماند و در نهایت با گذشت چند سال در سال ۲۰۰۶ میلادی از ایران خارج شد.
