هواتو از سرم بیرون نکردم
تو تنها حسرت من رو زمینی
یه چیزایی رو تا عاشق نباشی
نه میتونی بفهمی نه ببینی
تورو دارم تمام عمر حتی
اگه هرچی رو که دارم بگیرن
همه دنیامو راحت میدم اما
خدامو که نمیزارم بگیرن
به عشقت تا ته دنیا به جنگ هر کسی میرم
چه تقدیری ازین بهتر که از عشق تو میمیرم
من از عشق تو میمیرم
تو تا وقتی کنار من بمونی
خدا از پیش من جایی نمیره
من این حال خوشو حتی یه لحظم
نمیزارم کسی از ما بگیره
گذشته هارو دوره کن روزای خوبمون گذشت
یه شب از اون شبای خوب چرا دوباره بر نگشت
تموم خاطرات تو گذشته با مرور من
بدون تو به شب رسید روزای سوت و کور من
روزای سوت و کور من
بازم تو خواب من با من قدم بزن
آروم و سر به زیر
میمیرم از غم و بی خود سراغمو از آدما نگیر
دوباره بی قراری و دوباره گریه های من
نمی دونم چرا به تو نمی رسه صدای من
نگفته های قلبمو نمی دونم به کی بگم
دلم همیشه روشنه دوباره میرسیم به هم
دوباره میرسیم به هم
منو به حال من رها نکن تو هم به مرز این جنون برس
اگه هنوزم عاشق منی خودت به داد هر دومون برس
من از تصور نبودنت رو شونه ی تو گریه می کنم
منی که دل بریدم از همه ببین برای تو چه می کنم
تمام عمر رد شدم ازت ببین کجا شدم اسیر تو
به پشت سر نگاه نمی کنم که برنگردم از مسیر تو
به حد مرگ می پرستمت ولی برای عشق تو کمه
خودت به من بگو بهشت تو کجای این همه جهنمه
دلم انگاری گرفته، قد بغض یا کریما
عصر جمعه توی ایوون، می شینم مثل قدیما
تو دلم می گم آقا جون، تو مرادی من مریدم
من به اندازه وسعم، طعم عشقتو چشیدم
کاشکی از قطره اشکت، کمی آبرو بگیرم
یعنی تو چشمه چشمات، با نگات وضو بگیرم
برای لحظه دیدار، از قدیما نقشه داشتم
یه دونه هدیه ناچیز، واسه تو کنار گذاشتم
یادمه یکی بهم گفت، هرکی تنهاست توی دنیا
یه دونه نامه خوش خط، بنویسه واسه آقا
کاغذ نامه رو بعدش، توی رودخونه بریزه
بنویسه واسه مولاش، خاطرت خیلی عزیزه
خاطرت خیلی عزیزه
گاهی یه خونه ی ساده یه گلیم
به همه دنیا می ارزه مگه نه؟
گاهی وقتا توی قصر هم که باشی
دلت از غصه می لرزه مگه نه؟
حاضری دار و ندارتُ بدی
به جاش از خدا دل خوش بگیری
حاضری زندگی تو بدی اگه
بتونی با دل عاشق بمیری
این همه دنبال دنیا رفتیم و
انگاری جاده تمومی نداره
گاهی وقتا که به جایی می رسیم
لذتش انگار تمومی نداره
کاش یه بارم که شده توی این سفر
دلمون راهُ نشونمون بده
میشه سرنوشت ما این نباشه
وسوسه اگر امونمون بده
گاهی یه خونه ی ساده یه گلیم
به همه دنیا می ارزه
تو سر عشق جونت رو دادی
سر حسی که داشتی با من
تو تمام وجود منی
تو رو کشتن برا شهید کنن
تو که رفتی تمام دنیا رفت
قم شدم تو هجوم هر درم
من یه عمره پی خودم هر روز توی خاکستر تو می گردم
من نبودم میون اون آتیش
تا خودم رو برات حلاک کنم
تو واسه من شبیه دریایی
مگه میشه دریا رو خاک. کنن
حالت رفتنت تو آتیش
مثل رفتن تو باغ می مونه
مگه چند بار زندگی کردی که واست مردن انقدر آسونه
که واست مردن انقدر آسونه
کجای این شب غریبمُ
کجای این کرانه ی کبود
کجای این شبی که از ازل
چراغ ماه قسمتش نبود
کجای این همیشه ابریم
که آسمان نشان نمی دهد
به گریه میرسم ولی سکوت
به گریه هم امان نمی دهد
کجای این شبم که می کشد
هوای گریه ام به نا کجا
از این خرابیم که می برد
به خانه ای که نیست ای خدا
کسی نمانده پا به پای من
مگر غمی که خانه زاد توست
مگر صدای سرمه ریز من
که شعر سر به مهر یاد توست
شاید این ثانیه نیومده آخرین فرصت خوشبختی ماست
زشت و زیبا خوب و بد هر چی که هست زندگی همش همین ثانیه هاست
زندگی کن زندگی کن لحظه لحظه زندگی کن
اگه تلخه اگه شیرین عشق محضه زندگی کن
زندگی کن شاید امروز روزپرواز تو باشه
شاید این بختی که میگن لحظه ای مال تو باشه
زندگی کن که هنوزم رو لبات فرصت خندس
تو صدات هنوز ترانس رو چشات هنوز پرندس
از همین لحظه به فکر لحظه ای باش که تو راهه
لحظه ای که با تو خوبه لحظه ای که با تو ماهه
مژده بده دارم میام سراغت دنیا به روت خندیده خوش به حالت
مژده بده عاشقتم همیشه نگام نکن گر میگیره نگاهت
مژده بده نفس کشیده دریا نگاه ماهی دل موجو برده
نفس نفس میزنه تنگ امسال آخ که یه شیشه به تو دل سپرده
مژده بده شکوفه آشتی کرده رد یه بوسه مونده روی ساحل
تموم دنیا رو میخوام ببازم به پای جانانه ترین علاقه
مژده بده عاشقی آسون شده ستاره چشمک زده شب گم شده
خاطر مهتابو پریشون نکن تازه جهان رنگ ترنم شده
مژده بده هر چی که بود گذشته خوبو بدش فقط برات خاطرس
آخر هر حادثه ی خواستنی تویی که یادت نفس پنجره اس
میشه خدا رو حس کرد
تو لحظههای ساده
تو اضطراب ِ عشقو
گناه ِ بیاراده
بی عشق عمر ِ آدم
بی اعتقاد میره
هفتاد سال عبادت
یک شب به باد میره
یک شب به باد میره
وقتی که عشق آخر
تصمیمشو بگیره
کاری نداره زوده
یا حتی خیلی دیره
ترسیده بودم از عشق
عاشقتر از همیشه
هر چی محال میشد
با عشق داره میشه
انگار داره میشه
عاشق نباشه آدم
حتی خدا غریبهس
از لحظههای حوا
هوا میمونه و بس
نترس اگه دل ِ تو
از خواب ِ کهنه پاشه
شاید خدا قصه تو
از نو نوشته باشه
از نو نوشته باشه
وقتی که عشق آخر
تصمیمشو بگیره
کاری نداره زوده
یا حتی خیلی دیره
ترسیده بودم از عشق
عاشقتر از همیشه
هر چی محال میشد
با عشق داره میشه
انگار داره میشه
حس خوبی دارم به تو که نزدیکی
میشه دستاتو گرفت توی این تاریکی
میشه تا آخر عمر با خیالت سر کرد
میشـه عاشق موند و عشق رو باور کرد
تا تو هستی جز تو همه چی ممنوعست
عشق دل کنده از این کوچه باغ بن بست
من توی آغوشت گرم بودم یا سرد
کاش شب میفهمید روز باور میکرد
بغض یک دنیا رو از دلم کم کردی
من فقط من بودم منو آدم کردی
عشق بی حادثه نیست من خیانت کردم
اگه یادم باشی زود برمیگردم
ای خدایی که برام تو شبا فانوسی
حول میشم وقتی تو منو میبوسی
همه دنیا بخواد و تو بگی نه
نخواد و تو بگی آره تمومه
همین که اول و آخر تو هستی
به محتاج تو محتاجی حرومه
تو همیشه هستی اما
این منم که از تو دورم
من که بی خورشید چشمات
مثل ماه سوت و کورم
نمیخوام وقتی تو هستی
آدم آدمکا شم
چرا عادتم تو باشی
میخوام عاشق تو باشم
تازه فهمیدم بجز تو
حرف هیشکی خوندنی نیست
آدما میان و میرن
هیشکی جز تو موندنی نیست
منو از خودم رها کن
تا دوباره جون بگیرم
خسته ام از این عقل خسته
من میخوام جنون بگیرم
همه دنیا بخواد و تو بگی نه
نخواد و تو بگی آره تمومه
همین که اول و آخر تو هستی
به محتاج تو محتاجی حرومه
هیچی نگو حرفی نزن
حرف نگفته نداری
از دست تو خسته شدم
بس که بهونه میاری
تموم شد اون روزایی که
دلم میگفت دوست داره
طعنه هاتو میبخشید و
میگفت که عیبی نداره
منم میشم مثل خودت
یه نارفیق و بی وفا
برای من رفتن تو
مرگ دل و ترانه نیست
نگام پر از بهانه و
حسرت عاشقانه نیست
منم میشم مثل خودت
یه نارفیق و بی وفا
با هر نگات خواستی به من
بگی که همرام نمیای
خواستی بفهمم که دیگه
منو عزیزم نمیخوای
تا فهمیدی دوست دارم
گفتی یار تازه داری
گفتی براش از آسمون
ماه و ستاره میاری
منـم میشـم مثـل خـودت
هیچی نگو حرفی نزن
حرف نگفته نداری
از دست تو خسته شدم
بس که بهونه میاری
تموم شد اون روزایی که
دلم میگفت دوست داره
طعنه هاتو میبخشید و
میگفت که عیبی نداره
منم میشم مثل خودت
یه نارفیق و بی وفا
هرچه دارم از تو دارم ای همه دار و ندارم
با تو آرومم و بی تو بی قرار بی قرارم
گفتی باشم حالا هستم
چشم به راه یه نگاهت
می دونم منو می بینی
که نشستم سر راهت
با تو کوچه های بن بست میرسن به کهکشونا
با تو بیراهه یه راهه به نشون بی نشونا
اونا که از تو نشونی روی پیشونی ندارن
داغشون رو دلشونه خم به ابرو نمیارن
رسم من فرشتگی نیست
من که درگیر زمینم
تو خودت اینو می خواستی
من یه آدمم همینم
اونی که رو دوش خسته ش
یه امانت از تو داره
گاهی کم میاره اما
این امانتو میاره
گل خورشید گل افتاب گردون
خودتون گل دلاتون گل بارون
گل کنین گل بچینین گل بکارین
رو سر حریفاتون گل ببارین
رو سر حریفاتون گل ببارین
وطنم سبزه تو روح چمنه
سرخیه خون رگ های من
وطنم همیشه رو سفیده من
عزت تو عشق من امید من
عزت تو عشق من امید من
گل خورشید گل افتاب گردون
خودتون گل دلاتون گل بارون
گل کنین گل بچینین گل بکارین
رو سر حریفاتون گل ببارین
رو سر حریفاتون گل ببارین
ایران ایران ایران ایران
دوباره فریاد ایران ایران
حلقه شادی یاران ایران
دوباره شور جوانمردی ما
همت و وحدت وهم دردی ما
گل خورشید گل افتاب گردون
خودتون گل دلاتون گل بارون
گل کنین گل بچینین گل بکارین
رو سر حریفاتون گل ببارین
