شازده خانوم تن طلا
خودش طلا اسمش طلا
با همه بروبیا
بزرگیا سروریا
از تو کتاب قصه ها
داره میاد دیدن ما
الهی که از چشم بد
باشه وجودش بی بلا
بگو شازده خانوم تن طلایی
عروس قصه های شهر مایی
اگه نازک دلی اهل کجایی
غریبی میکنی یا آشنایی
شازده خانوم اون روزا که عاشقی دوز کلک نداشت
صورت مثل ماهتون نیازی به بزک نداشت
خونه هامون کاهگلی بود سقف دلی ترک نداشت
میگن که دستهای شما برای عشق نمک نداشت
اگه که داشت عاشقتون
هزار و یک کلک نداشت
چشم دل پاک شما
به دوستی ما شک نداشت
شازده خانوم شعر من چارقد شب ستاره بود
نفس نفس دلش واسم عاشق و تیکه پاره بود
شازده خانوم شعر من چه قلب مهربونی داشت
شازده خانوم حتی یه بار یه بار منو تنها نذاشت
دلم شکارش شده بود عاشق زارش شده بود
از این بهار تا اون بهار عاشقی کارش شده بود
دلم و جادو کرده بود با خنده های نمکیش
بوی بهارنارنج میداد نامه های یواشکیش
رنگ موهای نازشو حتی شب یلدا نداشت
لیلی من یه دونه بود وقتی پا تو کوچه ها گذاشت
دلم شکارش شده بود عاشق زارش شده بود
از این بهار تا اون بهار عاشقی کارش شده بود
لیلی من اومد و رفت ترانه ای خوندنی شد
رفت و برام خاطره هاش خاطره ای موندنی شد
دوتا دستام مرکبی
تموم شعرام خط خطی
پیش شما شازده خانوم
منم حقیر پا پتی
غرورو وردار و ببر
دلم می گه دلم می گه
غلامی رو به جون بخر
دلم می گه دلم می گه
شازده خانوم قابل باشم
باید بگم به شعر من
خوش آمدی خوش آمدی خوش آمدی
شازده خانوم چه پاکی و چه بیریا
به منزل خود آمدی خود آمدی خود آمدی
عجب عجب چه رند و چه بلا شده دل پدر سوخته ام
باور کنید از شوقتون اشکی شده چشم به در دوخته ام
شازده خانوم قابل باشم
باید بگم به شعر من
خوش آمدی خوش آمدی خوش آمدی
شازده خانوم چه پاکی و چه بیریا
به منزل خود آمدی خود آمدی خود آمدی
فرصت بدین عاشقی رو خدمتتون عرض می کنم
واسه فرار از دلم دو پا دارم دو پا دیگه قرض می کنم
شازده خانوم قابل باشم
باید بگم به شعر من
خوش آمدی خوش آمدی خوش آمدی
شازده خانوم چه پاکی و چه بیریا
به منزل خود آمدی خود آمدی خود آمدی
فرصت بدین عاشقی رو خدمتتون عرض می کنم
واسه فرار از دلم دو پا دارم دو پا دیگه قرض می کنم
شازده خانوم قابل باشم
باید بگم به شعر من
خوش آمدی خوش آمدی خوش آمدی
شازده خانوم چه پاکی و چه بیریا
به منزل خود آمدی خود آمدی خود آمدی
