آهنگ افسانه ی دور از احمد آزاد
افسانه ی دورم
چون سنگ صبورم من
حرف دل عشاقم
هم زاده ی نورم من
فریاد هر حکایت
شادی هر روایت
میراث آدمک ها
عذاب بینهایت
من زاده بارانم
سیلابم و حیرانم
ویرانگر و ویرانم
چون قصه نا خونده
حرف ها رو لبم مونده
خود خواهی آدم ها
چشم منو گریونده
من شعله لرزانم
سرگشته و سوزانم
از دشنه یارانم
زخمیست تن و جانم
من زاده بارانم
سیلابم و حیرانم
ویرانگر و ویرانم
شادی و می و مستی
مهمان من هست امشب
گویی نفس جانان
در جان من هست امشب
فارغ چه شدم از مرگ
بیگانه شدم با غم
تا بنده خود هستی
دلخون ز تو یک آنم
امشب ز غم آزادم
سر مستم و آبادم
یارم نبر از یادم
دیدگاه خود را بگذارید