خوابم یا بیدارم تو با منی با من
همراه و همسایه نزدیک تر از پیرهن
باور کنم یا نه هرم نفسهاتو
ایثار تن سوز نجیب دستاتو
لمس تنت خواب نیست
این روشنی از توست
بگو از آفتاب نیست
بگو که بیدارم
بگو که رویا نیست
بگو که بعد از این
جدایی با ما نیست
توی یک دیوار سنگی
دو تا پنجره اسیرن
دو تا خسته دو تا تنها
یکیشون تو یکیشون من
دیوار از سنگه سیاهه
سنگ سرد و سخت خارا
زده قفل بی صدایی
به لبای خسته ی ما
نمی تونیم که بجنبیم
زیر سنگینی دیوار
همه ی عشق من و تو
قصه هست قصه ی دیوار
همیشه فاصله بوده
بین دستای من و تو
با همین تلخی گذشته
من آمده ام وای وای ، من آمده ام
عشق فریاد کند
من آمده ام که ناز بنیاد کند
من آمده ام
ای دلبر من الهی صد ساله شوی
در پهلوی ما نشسته همسایه شوی
همسایه شوی که دست به ما سایه کنی
شاید که نصیب من بیچاره شوی
من آمده ام وای وای، من آمده ام
سلطان قلب ها از پوران آهنگی زیبایی است که برای نخستین بار در فیلمی با همین نام با بازی علی فردین اجرا گردید.
اگر چه در فیلم سلطان قلب ها، عارف کار خواندن آن را انجام داد، اما سلطان قلب ها با صدای پوران نیز با شعری متفاوت بعدها اجرا گردید.
آهنگسازی سلطان قلب ها توسط انوشیروان روحانی و در فیلمی به همین نام محصول سال ۱۳۴۷ مورد استفاده قرار گرفت.
نیز اجرا شده است. متن سلطان قلب ها با صدای پوران به شرح زیر است.
از برگ گل کاغذ سازم
نامه جانسوزی پردازم
تا بگویم از عشقم رازم
کی رفته سفر
بعد از سلام ای دلدارم
اول همچو جان دوست دارم
دوم از شوق تو بیدارم
شب تا به سحر
گر حال زار دلم را بخواهی
با تو چه گویم که بر آن گواهی
بی تو نتابد نه مهری نه ماهی
بر شام تارم
سلطان قلبم کجایی؟ کجایی؟
رفتی که بر من به شادی گشایی
دروازه های بهشت طلایی
چشم انتظارم
لا لا لا لا لا لا لا….
از برگ گل کاغذ سازم
نامه جانسوزی پردازم
تا بگویم از عشقم رازم
کی رفته سفر
بعد از سلام ای دلدارم
اول همچو جان دوست دارم
دوم از شوق تو بیدارم
شب تا به سحر
گر حال زار دلم را بخواهی
با تو چه گویم که بر آن گواهی
بی تو نتابد نه مهری نه ماهی
بر شام تارم
سلطان قلبم کجایی؟ کجایی؟
رفتی که بر من به شادی گشایی
دروازه های بهشت طلایی
چشم انتظارم
ماندانا خضرایی خطاط و خواننده ی موسیقی سنتی ایرانی در سوم بهمن ماه در شهر کرمان متولد شد و در خانواده ای هنردوست رشد و نمو نمود.
ماندانا خضرایی نخستین نغمه های آوازی و سازی را از پدر مادر شنید. در هشت سالگی سنتور را نزد زنده یاد استاد خلیل برهانی فراگرفت.
وی که به هنر علاقه خاصی داشت نزد استاد جمال الدین مودب خطاطی به سبک نستعلیق را آموخت و در ده سالگی موفق به دریافت مقام سوم کشوری در زمینه خطاطی نستعلیق شد.
ماندانا تحصیلات دانشگاهی خود را در رشته معماری در مقطع کارشناسی ارشد به پایان رساند. در طی دوران تحصیل از موسیقی هم غافل نماند و ردیفهای آوازی را نزد استاد هنگامه اخوان و شهناز مقدم فرا گرفت.
ماندانا خضرایی در سال ۱۳۸۸ از ایران به کشور فیلیپین و سپس به آمریکا مهاجرت کرد. وی در کالیفرنیا به همراه برادران ابراهیمی اقدام به اجرا در چندین برنامه فرهنگی و کنسرت نموده و نزد استاد بهمن آزادی به فراگیری موسیقی و آواز ایرانی ادامه داد.
ماندانا خضرایی مدتی است که مشغول همکاری با استاد هوشنگ فراهانی است و اولین اثر ضبط شد وی تضنیفی است به نام شب تنهایی ساخته استاد فراهانی که مدتی پیش منتشر شد.
اولین آلبوم وی با همکاری استاد هوشنگ فراهانی و به نام شب تنهایی است.
همه شاپرکا همه کبوترا
زندگی رو نو میکنن دوباره
با بی زبونیشون میگن بهاره
اما من هنوز زمستونه برام
زندگی بی سر و سامونه برام
خنده از لبهای من گریزونه
اما گریه کردن آسونه برام
اما گریه کردن آسونه برام
تلخی خاطره ها اشکامو جاری میکنن
وقتی که شکوفه ها رقص بهاری میکنن
تلخی خاطره ها اشکامو جاری میکنن
وقتیکه شکوفه ها رقص بهاری میکنن
زندگی رو نو میکنن دوباره
با بی زبونیشون میگن بهاره
زندگی بی سر و سامونه برام
خنده از لبهای من گریزونه
اما گریه کردن آسونه برام
اما گریه کردن آسونه برام
تلخی خاطره ها اشکامو جاری میکنن
وقتیکه شکوفه ها رقص بهاری میکنن
تلخی خاطره ها اشکامو جاری میکنن
وقتیکه شکوفه ها رقص بهاری میکنن
بیا بریم به مزار ملاممد جان ترانه ای است در بیان سوزِ دل عایشه، دختر عاشقی است که نذر گرفته در ایام نوروز به مزار شریف برود و در جوار آرامگاه مولا علی دعا کند، تا آرزویش که رسیدن به ملامحمدجان است برآورده گردد.
در رابطه با داستان عاشقانه عایشه و ملامحمدجان در کتابهای مربوط به تاریخ هرات و اخبار و روزنامهها بارها مطالبی نوشته شده و رادیو افغانستان نیز در سالهای دهه پنجاه خورشیدی این داستان را چندین بار نشر نمود.
روایت داستان عاشقانهٔ عایشه و ملاممدجان به این شرح است:
در عهد فرمانروایی تیموریان در هرات، به ویژه در عصر سلطان حسین بایقرا، مردم از تمام قلمرو آنان در نوروز به مسجد کبود به مزار شریف میآمدند و دولت خرج عروسی جوانانی را که در مزار شریف عروسی میکردند میپرداخت.
دوران تیموری عصر شکوفایی هنر در هرات بود و مدارس متعددی در این شهر تأسیس شد و شاگردان در این مدارس به تحصیل علوم و فنون مختلفه میپرداختند.
یکی از این مدارس، مدرسهای بود در نزدیکی سرحدیده در شمال شهر هرات و به جوار زیارت ملاحسین واعظ کاشفی. یکی از طلاب مدرسه به نام ملامحمدجان همه روزه از محل سرحدیره تا چشمه قلمفور که نزدیک زیارت مولانا عبدالرحمن جامی است پیاده طی مینمود و صرف و نحو حفظ میکرد، ساعتی در کنار چشمه میآسود و شکرانه به جای میآورد.
یکی از روزها جمعی از دختران سرحدیره با عایشه که دختر یکی از افسران مقرب دربار تیموریان بود غرض گرفتن آب از چشمه قلمفور میرفتند و ملامحمدجان هم واپس رهسپار مدرسهاش بود.
درکنارچشمه درحال وضوگرفتن بود که ناگهان بادی با تندی وزیدن گرفت و روسری عایشه را از سرش پرانده و باد آن را نزدیک پای ملامحمدجان آورد.
عایشه خواست تا روسریاش را بگیرد در همین اثنا چشم ملامحمدجان به عایشه میافتد و هر دو دلباخته هم میگردند.
ملاممدجان صرف و نحو را کنار میگذارد و به فکر ازدواج با عایشه میشود و از خانوادهاش خواستگاری مینماید، چون ملامحمدجان طلبه بیبضاعتی میباشد پدر عایشه موافقت نمینماید.
این دو عاشق دلباخته نذری را بر عهده میگیرند، در صورتیکه ازدواجشان صورت پذیرد در ایام میلهٔ گل سرخ به مزار شریف رفته و مدتی را در آرامگاه علی خاکروبی نمایند.
عایشه همواره با دختران سرحدیره در بین عصر و شام به چشمه قلمفور غرض گرفتن آب میرفت و در جمع آنها با سوز و درد این آهنگ را با خود زمرمه میکرد:
بیا که بریم به مزار ملاممدجان
سیل گل لاله زار با ما دلبرجان
بیا که بریم به مزار ملاممدجان
برو با یار بگو چشم تو روشن
هممان یار وفادار تو آمد
همان یار وفادار تو آمد
برو با یار بگو چشم تو روشن
همان یار وفادار تو آمد
همان یار وفادار تو آمد
بیا بریم به مزار ملا ممدجان
سیل گل لاله زار با ما دلبرجان
بیا ای یار که جنون تو هستم
خراب لعل مجنون تو هستم
خراب لعل مجنون تو هستم
نمی بوسم لب پیمانه می
پریشان و جگر خون تو هستم
پریشان و خون جگر تو هستم
سیل گل لاله زار ملا ممدجان
اتفاقاً در همین اثنا امیر علیشیر نوائی، وزیر دانشمند عصر تیموری با عدهای از همراهان خود از آنجا میگذشت و در نزدیکی چشمه آوازخوانی عایشه را شنید، توقف نموده و آهنگ را از دور سراپا شنید، با فراست و نکتهدانی دریافت که در خواندن این سرود فلسفهای نهفته است.
امیر پس از شنیدن آهنگ نزد عایشه آمد و با ملایمت و مهربانی از او پرسید که دخترم راست بگو، ملامحمدجان کیست و چرا در آهنگ صدای تو دردی نهفته است؟
عایشه ابتدا از حیا پاسخی نداد و سکوت اختیار کرد؛ ولی امیر علیشیر با شیوهٔ پدرانه به او وعده داد که اگر راستش را بگوید به او کمک خواهد کرد.
سپس عایشه ماجرای عاشقانهٔ خود را مفصل به امیر حکایت نموده و افزود که ملامحمدجان از جمله طلاب مدرسهٔ شما است.
فردای آنروز امیر شخصاً به خانه پدر عایشه رفت و بهعنوان پدر ملامحمدجان از عایشه خواستگاری نمود، پدر عایشه که وضع را چنین دید، به احترام شخص امیر به این وصلت راضی گردید.
امیر این دو دلباخته را آنطور که تعهد کرده بودند به مزار شریف فرستاد، درآنجا عروسی نمودند و مدتی را در مسجد کبود به صفت خادم ایفای وظیفه کردند.
ای از عشق پاک من همیشه مست
من تو را آسان نیاوردم به دست
من تو را آسان نیاوردم به دست
بارها این کودک احساس من
زیرِ باران های اشک من نشست
در دل آتش نشستن کار آسانی نبود
راه را بر اشک بستن کار آسانی نبود
با غروری هم قد و بالای بامِ آسمان
بارها در خود شکستن کار آسانی نبود
بارها این دل به جرم عاشقی
زیرِ سنگینی بارِ غم شکست
در به دست آوردنت بردباری ها شده
بی قراری ها شده شب زنده داری هاشده
در به دست آوردنت پایداری ها شده
با ظلم و جور روزگار سازگاری ها شده
ای از عشق پاک من همیشه مست
من تو را آسان نیاوردم به دست
من تو را آسان نیاوردم به دست
بارها این کودک احساس من
زیرِ باران های اشک من نشست
من تو را آسان نیاوردم به دست
همین امشب فقط امشب فقط هم بغض من باش
همین امشب فقط مثل خود عاشق شدن باش
در آوار همه آینه ها تکرار من باش
همین امشب کلید قفل این زندون تن باش
رو گلدون رفاقت بریز عطر سخاوت بپاش رنگ طراوت
ای جان جانان ای درد و درمان
ای سخت و آسان آغاز و پایان
ببار ای ابرکم بر من ببار و تازه تر شو
ببارو قطره قطره نم نمک آزاده تر شو
تو این باغ پر از برگ و پر از خواب ستاره
اگه پر میوه ای پر سایه ای افتاده تر شو
رو گلدون رفاقت بریز عطر سخاوت بپاش رنگ طراوت
ای جان جانان ای درد و درمان
ای سخت و آسان آغاز و پایان
امشب ببین که دست من عطر تو رو کم میاره
امشب همین ترانه هم نفس نفس دوستت داره
بیا بیا شکن شکن بیا به جنگ تن به تن بیا به جنگ تن به تن
ببار ای ابرکم بر من ببار و تازه تر شو
ببارو قطره قطره نم نمک آزاده تر شو
تو این باغ پر از برگ و پر از خواب ستاره اگه پر میوه ای
پر سایه ای افتاده تر شو
رو گلدون رفاقت بریز عطر سخاوت بپاش رنگ طراوت
ای جان جانان ای درد و درمان
ای سخت و آسان آغاز و پایان
وقتی که من عاشق میشم
دنیا برام رنگ دیگست
صبح خروس خونش برام
انگار یه آهنگ دیگست
وقتی که من عاشق میشم ترانه هام عاشق ترن
گل واژه های شعر من رنگ گلها رو میرن
عشق واسه من یه معجزست
تو لحظه های بی امید
تو صبح سردم مثل طلوع خورشید
فصل شکوفایی شعر
تو باغ احساس منه
ناجی قلبم عشقه بدون تردید
وقتی که من عاشق میشم دنیا برام رنگ دیگست
صبح خروس خونش برام انگار یه آهنگ دیگست
تو جون سپردن واسه عشق هیشکی سر از من دیگه نیست
دار و ندارمو میخوام به پای عشقم ببازم
میخوام که یک تنه برم به لشکر غم بتازم
وقتی که من عاشق می شم فصل دوباره مونده
فصل رباعی و غزل وقت ترانه خوندنه
وقت تو بیداری شبو به مرز صبح رسوندنه
وقتی که من عاشق میشم دنیا برام رنگ دیگست
صبح خروس خونش برام انگار یه آهنگ دیگست
از دست من میری از دست تو میرم
تو زنده میمونی منم که میمیرم
تو رفتی از پیشم دنیامو غم برداشت
برداشت ما از عشق با هم تفاوت داشت
این آخرین باره من ازت میخوام برگردی به خونه
این آخرین باره من ازت میخوام عاقل شی دیوونه
اونقدر بزرگه تنهایی این مرد
که حتی تو دریا نمیشه غرقش کرد
من عاشقت هستم اینو نمی فهمی
یه چیزو میدونم که خیلی بی رحمی
همیشه می گفتی شاهی گدایی کن
ظالم بمون اما مظلوم نمایی کن
هرچی بدی کردی پای من بنویس
نتیجه ی این عشق بازم مساوی نیست
برگردی به خونه
این آخرین باره من ازت میخوام
عاقل شی دیوونه
خانم گل آی خانم گل
برام سخته تحمل
قدمات روی چشمام
بیا به این ور پل
از این گوشهٔ دنیا
تا اون گوشهٔ دنیا
چشام بسته برات پل
خانوم گل آی خانوم گل
از اون روز که جدایی
منو به گریه انداخت
برات بارون چشمام
پل رنگین کمون ساخت
برام سخته تحمل
قدمات روی چشمام
بیا به این ور پل
به یادت که میافتم
میلرزه دل و دستم
هزار داد میزنم داد
هنوز عاشقت هستم
یه روز تو باغ پاییز
تو رو تکیده دیدم
زدی ریشه تو قلبم
تو رو به جون خریدم
من از خرابهٔ دل
برات گلخونه ساختم
بهارو با تو دیدم
به بوی تو شناختم
برام سخته تحمل
قدمات روی چشمام
بیا به این ور پل
از این گوشهٔ دنیا تا اون گوشهٔ دنیا
چشمام بسته برات پل خانوم گل آی خانوم گل
بهار وقتی بهاره که بوی تو رو داره
وگرنه مثل هر سال خزون انتظاره
دلم امیدواره اگرچه گله داره
که برگردی دوباره روزا رو میشماره
می دونم که تو امروز پشیمون تری از من
بیا که دیره فردا واسه به هم رسیدن
خانم گل آی خانم گل
برام سخته تحمل
قدمات روی چشمام
بیا به این ور پل
خانوم گل آی خانم گل
قدمات روی چشمام
بیا به این ور پل
از این گوشه ی دنیا تا اون گوشه ی دنیا
چشمام بسته برات پل خانوم گل آی خانوم گل
بر دل ما تیر بلا می بارد از نگهی
عشوه گری کشته مرا با چشم دل سیهی
بر نگهی جان بازم چشم تو ای مهنازم
دل من تو به یک نگهت جانا شیدا کردی
ز شرار نگه به دلم شوری بر پا کردی
به یکی ساغر شد دل و دین از دستم
چه به جانم کردی که چنین سر مستم
به تو رو آوردم ز همه بگسستم
ز جهان بگذشتم به تو چون پیوستم
عزیز من دل ستان من
دگر تویی همچو جان من
تو جان جاویدی
تو صبح امیدی
تو نازنین چه به از این
گر وفا کنی یاد ما کنی
به عهد خود وفا کنی
خوش تو این دل مبتلا کنی
دل پریشانی
که آن تو را خواهد
تو را به جان خواهم
به جان بلا خواهم
تو همچو ماهی ماهِ درخشان
منم چو دریا با همه طوفان
اسیرِ مهتابم
چو مه نماید چهره ی زیبا
به جذبه آید پهنه ی دریا
من هم ز رخت بی تابم
کو آن بختی که به دامن تو رسد زمانی دستم
خواهم جانا که تو با نگهی شبی کنی سرمستم
دور از رویت منم وغم دل به گوشه ی تنهایی
ای مه بازآ که مرا نبود غمی تو چون بازآیی
به دامِ عشقت افتادم ، مبر تو ای مه از یادم
به آرزویت بنشستم، به یاد رویت دلشادم
چو به من تابد رویت چه جذبه ها دارد
چو رَوی بی تابم در شکنجه تنهایی
همه شب چشم عاشق بُود به راه من
که به او با دلجویی تو نیم نگاه من
منم چو دریا با همه طوفان
به جذبه آید پهنه ی دریا
من هم ز رخت بیتابم
تا بهار دلنشین آمده سوی چمن
ای بهار آرزو بر سرم سایه فکن
چون نسیم نوبهار بر آشیانم کن گذر
تا که گلباران شود کلبه ویران من
تا بهار زندگی آمد بیا آرام جان
تا نسیم از سوی گل آمد بیا دامن کشان
چون سپندم بر سر آتش نشان بنشین دمی
چون سرشکم در کنار بنشین نشان سوز نهان
تا بهار دلنشین آمده سوی چمن
ای بهار آرزو بر سرم سایه فکن
چون نسیم نوبهار بر آشیانم کن گذر
تا که گلباران شود کلبه ویران من
باز آ ببین در حیرتم بشکن سکوت خلوتم
چون لاله تنها ببین بر چهره داغ حسرتم
ای روی تو آیینه ام عشقت غم دیرینه ام
باز آ چو گل در این بهار سر را بنه بر سینه ام
